Jednym z amerykańskich dań, które do tej pory zręcznie omijałam z daleka, jest dzisiejszy Tuna melt, czyli kanapka z tuńczykiem na gorąco. No nie, jakoś mnie hasło „ciepły tuńczyk” do szału nie doprowadza. Sałatka z wyżej wymienionym na chlebie ok, dam radę, ale już zapieczona z serem wykracza poza moje zazwyczaj odważne progi smakowe. Nie wiem, może klucz tkwi w nazwie, która po angielsku brzmi wyjątkowo mało zachęcająco, coś à la „topiony tuńczyk”… dość, że przez prawie 20 lat udało mi się to danie obejść szerokim łukiem. Do czasu. Amerykański blog zobowiązuje, a Tuna melt jest bardzo popularnym klasykiem. Postanowiłam dać mu szansę, ale z nieufnym dystansem.

Mąż został moim królikiem doświadczalnym – kiedy po trzecim dniu wciąż nie miał dość kanapek z tuńczykiem na gorąco, uznałam to za w miarę dobry znak. Spróbowałam. I koniec. Odleciałam. Po prostu pycha. Kanapka smakuje zupełnie inaczej, niż sobie wyobrażałam. Jest lekka mimo sera, pomidor jeszcze to podkreśla, a całość harmonijnie się łączy. Przepraszam Cię Tuna melt!;-)