Przychodzi czasem dzień, kiedy musimy zabłysnąć. Ja mam patent, jak to zrobić w kuchni. Bezboleśnie, bez otwartych ran po oparzeniach od piekarnika, dwie lewe ręce też sobie poradzą. Danie to gwarantuje wyrazy uznania od każdej teściowej, szefa czy potencjalnego kochanka. Jest proste w wykonaniu, jego składniki szeroko dostępne, jest oddalone o lata świetlne od tradycyjnego mielonego z ziemniakami, ale tak łatwo egzotyczne, że zadowoli nawet najbardziej sceptycznie nastawionego na „inne” wujka.

Tikka masala jest zdecydowanym liderem, jeśli chodzi o dania zamawiane w amerykańskich indyjskich knajpach. To taki ich chiński kurczak słodko kwaśny, ale nie syropowaty i słodki do mdłości, tylko cudownie aromatyczny, pikantnie zbalansowany i…uzależniający. U mnie w rodzinie wszyscy stają za nim murem, nawet dzieci, nawet Mama, dla której chiński kurczak na słodko to wciąż król kuchni orientalnej. A już Bratowa…ta by mogła tikkę masalę jeść łyżkami.

Bez bicia przyznaję, że przepis nie jest mój. Co więcej, nic, ale to absolutnie nic w nim nie zmieniłam, nie ulepszyłam (choć oczywiście mnie korciło), co jest cudem, bo przecież ja zawsze wiem lepiej;-) A tu nie, jestem tylko skromnym tłumaczem/udostępniaczem, bo składniki i proporcje są idealne i łączą się w piękną, harmonijną, a przede wszystkim pyszną całość.