Ta zupa to moja obsesja. Generalnie przepadam za roślinami strączkowymi, bo dobra grochówka nie jest zła, ale tutaj soczewicy towarzyszy mleczko kokosowe w akompaniamencie indyjskich przypraw, co sprawia, że całość jest jak ciepła, puchowa pierzyna w siarczyście mroźną noc (a ziąb u nas jakich okolica dawno nie widziała!). Do tego samo zdrowie, bo i główna bohaterka soczewica, i szpinak, bez mięska, wręcz wegańsko, sycąco, czego chcieć więcej??

Odkryłam ją w ulubionym sklepie. Kupiłam, zjadłam i oblizałam się ze smakiem tak ze trzysta razy. Następnie przeczytałam skład, brzmiał zachęcająco, więc zrobiłam raz, drugi i trzeci. Zaczęłam się trochę bawić składnikami, bo a to dodałam brokułów, a to tofu, ale serce zupy pozostało to samo – soczewica, mleczko kokosowe i przyprawy. Od siebie dołożyłam świeżą kolendrę, cebulę i batata, bo pięknie się tu komponują!