Na hasło zupa brokułowa nie wyskakuję z kanapy z jakimś szaleńczym entuzjazmem. Raczej zwlekam się z niej za karę, bo wiadomo, że brokuły to samo zdrowie, ale żeby (roz)gotowane powaliły mnie kiedykolwiek z nóg…Wciąż uparcie stoję;-)

Jednak pełna noworocznych odchudzających postanowień postanowiłam dać brokułom szansę. Po swawolach świątecznych biesiad marzyły mi się warzywa, najlepiej zielone, najlepiej na parze, najlepiej bez soli…hola, tu się już trochę zagalopowałam;-) Przez ostatnie dwa tygodnie jadłam niemal wyłącznie ziemniaki, kluski, kiełbaski, boczki i sery, przegryzając je ewentualnie moimi ukochanymi mozartowymi czekoladkami z marcepanem. Więc teraz basta! Czas na detoks.

Amerykańska zupa brokułowa jest bardzo prosta i popularna. Gotuje się brokuły, wywar zagęszcza mąką, ewentualnie śmietaną, na koniec dodaje się tonę ostrego sera Cheddar i voilà. Jednak styczniowa purystka we mnie odrzuca mąkę i śmietanę…ser niech zostanie, bo czym jest życie bez sera?;-) Moja zupa, inspirowana przepisem z miesięcznika Food & Wine, jest odświeżająco lekka, prosta, a posypana odrobiną, odrobinką sera, jest jak cieplutki koc w zimową noc:-)