Lekko rozczarowana rynkiem na Union Square, a raczej brakiem nowalijek, spuściłam z tonu i zrobiłam zupę. Nie wiem co sobie obiecywałam po wczorajszej wizycie na targu, ale były albo jabłka, albo jabłka. A mi się marzy rzodkiewka, młode ziemniaczki, słodki groszek, o truskawkach nie wspomnę, bo nawet ja nie jestem aż taką ogrodniczą ignorantką. Szparagów w sklepie zatrzęsienie, ale nie będę Was (ani moich wielmożnych Panów) nimi zanudzać, wolę je ostrożnie dawkować, żeby mi się towarzystwo nie zbuntowało.

Zainspirowana przepisem z NYTimes’a ugotowałam zupę, która miała w sobie zadatki wiosny – cytrynę i koperek. Ta nuta na razie musi mi wystarczyć. Do tego kurczak, czyli à la rosół, ale z ryżem, który, nawiasem mówiąc, w rosole i pomidorówce uwielbiam, ale niestety ja jedna, więc gdy jadę w rodzinne strony, dostaję zupy z makaronem. Posłusznie je zjadam, łkając wewnętrznie;-)

Dzisiejsza zupa wydawała mi się zbyt prosta, żeby zasłużyć na miano wyjątkowej. A tu niespodzianka – jest niesamowita; od zapachu po kremowa konsystencję, nie wspominając o ślicznym (ad nauseam;-)) wiosenno żółtym kolorze.