Omlet. W tym krótkim i zwięzłym słowie zmieści się chyba cała kuchnia świata. Na słodko czy na słono, z mięsem, z owocami morza, z serem, z warzywami…Długo by wymieniać akompaniamenty. Dla każdego coś dobrego. Jeden z moich panów uwielbia omlet z brokułami i cheddarem, mimo niechęci do sera w każdej innej postaci. Drugi jadłby tylko polskiego „grzybka” z cukrem pudrem. Teść robi rewelacyjne omlety z cebulą i wędzonym łososiem. Ja natomiast do perfekcji opanowałam sztukę robienia omleta z ziołami i serkiem śmietanowym.

Przyrządzenie omleta wymaga cierpliwości, a ta nie jest moją mocną stroną. Bo ile można stać nad patelnią i czekać, aż rozbite jajka się zetną? A swoje wystać trzeba, bo omlet lubi smażenie na niskiej temperaturze, bez zbędnego mącenia, jak w przypadku jajecznicy. Jeśli już uzbroiliśmy się w sporą dozę cierpliwości, omlet nie może się nie udać.