Waham się trochę, czy wrzucać tu przepis na najwspanialsze na świecie bajgle z serkiem kremowym i łososiem, bo chyba każdy głupi wie, że łosoś + serek kremowy = Wielka Miłość. Ale że zaczyna się Chanuka, a bajgle są żydowskim wymysłem mającym swoje źródło w Polsce, a w Ameryce to już klasyk, więc chyba jakoś się z tym przepisem wpasuję w temat.

W Nowym Jorku żydowskich delikatesów jest bez liku, na Manhattanie królują te sławne na cały świat – Katz’s Deli, czy Second Avenue deli. Napiszę o nich kiedyś, gdy już wystoję swoje i dostanę się do środka – nie sposób się do nich dopchać w weekendy, bo są oblegane i przez lokalsów, i przez turystów.

Mam szczęście mieszkać niedaleko typowej bajgielni, więc niemal co niedziela, gdy zostajemy w mieście, wysyłam mauża po bajgle do Murray’s Bagels. Jest to piekarnio kafejka, zazwyczaj zatłoczona, bo ich bajgle są pyszne i wysoko uplasowane w nowojorskich rankingach. Dla niewtajemniczonych – bajgle to takie cięższe bułki z dziurą w środku. Najpierw gotowane, następnie pieczone do chrupkości. Mogą być białe, razowe, ciemne (moje dzieci uwielbiają pumperniklowe). Posypane sezamem albo makiem, albo ususzoną cebulą, albo czosnkiem, albo – moja ulubiona wersja – wszystkim po trochu. Przekrojone na pół, tostowane lub nie, niektórzy życzą sobie, żeby je trochę wypatroszyć od środka. Serwowane z masłem, serkiem Philadelphia oraz wędlinami, kurczakiem, tuńczykiem czy wędzonym łososiem, są na większości nowojorskich stołów w niedzielne poranki.