Kurczak po chińsku czyli to, co tygrysy lubią najbardziej – na słodko i trochę słono, żadnego natykania się na tajemnicze przyprawy czy papryczki, które nie wiadomo jak i czy gryźć. Do tego sosik, w którym można udukać ryż a potem oblizać łyżkę…

Tak, ja wiem, że koneserzy kuchni chińskiej wzdrygają się z obrzydzeniem na widok tego dania, które nie jest chyba w żadnym stopniu autentyczne (bo samo użycie sosu sojowego sprawy nie załatwi), tylko zamerykanizowane do cna. Co nie przeszkadza mu być ulubieńcem moich dzieci i Mamy. I siostry. I brata.

Przepis zaczerpnięty jest z rewelacyjnej książki „101 easy asian recipes”, biblii jeśli chodzi o skrajnie uproszczone przepisy kuchni azjatyckiej dla takich dyletantów jak ja. W książce danie nazywa się „Mall chicken”, czyli „Kurczak z centrów handlowych”, bo te słyną z niezbyt wyszukanego jedzenia (i to delikatnie mówiąc). Nazwa nie jest zachęcająca i, moim skromnym zdaniem, trochę krzywdząca. Danie to zasługuje na trochę więcej chwały, bo po pierwsze nie ma w sobie żadnych poprawiaczy smaku ani hektolitrów tłuszczu, z czego słynie chińszczyzna w restauracjach, po drugie jest swojsko pyszne w swojej prostocie. Dlatego też zejdźmy na porę obiadową z piedestału i zróbmy to niewyszukane ale bardzo popularne i tak naprawdę nader satysfakcjonujące danie.