Przyznam, że nieufnie podchodziłam do tego przepisu, bo pachniał mi ciastem, a co za tym idzie pieczeniem, a jak powszechnie wiadomo JA NIE PIEKĘ;-) Od pieczenia są lepsi, na przykład moja utalentowana szwagierka Anna – całuję rączki.

Ale że był weekend, stwierdziłam, że po trudach tygodnia moje aniołki zasłużyły sobie na coś bardziej górnolotnego, niż kanapka z serem konsumowana w autobusie do szkoły.

Przepis pochodzi z Buvette J. Williams, kolejnej książki kucharskiej, którą zaliczam do (mojego ulubionego) grona solidnych i sprawdzonych. Autorka obiecuje, że przepis jest prosty i szybki, więc weszła mi na ambicję i wzięłam się do roboty. Nie ważyłam się czegokolwiek modyfikować, dlatego też nieśmiało zamieniłam tylko orzechy pinii na włoskie, a zamiast suszonych porzeczek dodałam suszonych jagód.

Wykonanie było śmiesznie łatwe; nawet onieśmielające trochę smażenie na głębokim tłuszczu nie sprawiło mi większych trudności i po kilku początkowych brzydactwach nabrałam tyle wprawy, ze wyławiałam pączki niemal okrągłe. Były pyszne!

Czyli brawo, Ewa, już prawie umiesz piec;-)