Za oknem wiosna (choć na wsi w weekend padał grad, a przez chwilę nawet śnieg!), wszędzie zielono, więc u mnie w kuchni obowiązkowo też, ku nieuciesze moich Panów, dla których mogłoby być zimowo-serowo przez 12 miesięcy w roku. Postanowiłam iść za trendem amerykańskich „meatless Mondays”, czyli bezmięsnych poniedziałków i zrobiłam wegetariańską kolację. Sięgnęłam oczywiście po makaron, by udobruchać trochę nadąsanych z tego powodu Panów. Na przekór tradycji lubię go przyrządzać bez sosu pomidorowego, bo to kopalnia możliwości. Tym razem padło na groszek, a raczej trzy jego wariacje – pędy, groszek cukrowy i tradycyjny zielony. Zrobiłam pesto z migdałów, parmezanu i pędów, osobno wymieszałam groszek cukrowy z przysmażoną bułką tartą (i przy okazji powstał przepyszny dodatek do głównych dań, ale o tym innym razem), na koniec połączyłam wszystko z makaronem, posypałam zwykłym poczciwym groszkiem i voilà! Panowie zjedli bez słowa, a to bardzo dobry znak, i cała porcja została wymieciona co do groszka!