Czy ja już wspominałam, że uwielbiam soczewicę? Czy ja już wspominałam, że uwielbiam hummus? W tym momencie pozdro dla Pio, szwagra, który podziela moją pasję.

Co było robić – zainspirowana daniem z Bartlett House, mojej weekendowej restauracji namber łan, gdzie serwują właśnie soczewicowy hummus z najpyszniejszym chlebem pita na świecie, postanowiłam połączyć siły i wykreować go w domowych pieleszach. Bez pity, bo moje talenty piekarskie tak daleko (jeszcze) nie sięgają. Poczekam na bratanicę – ona mi to wywałkuje.

Tymczasem soczewica. Sięgnęłam po czarną i drobną, u nas nazywa się ona Bieługa, bo rzeczywiście przypomina trochę kawior. Do tego nie rozpada się podczas gotowania, więc jeśli nagotujemy jej zdecydowanie za dużo (jak w moim przypadku), można ją zużyć do sałatki. Reszta składników już z górki – jak w typowym hummusie cieciorkowym. Do tego wymyśliłam sobie pieczoną szalotkę na wierzch, żeby dodać trochę skarmelizowanej słodyczy. Pasowała jak ulał, więc Ewa – gratulacje!;-)