W marcu jak w garncu, więc nagle zrobiło się zimno. Ptaszyny wymarzły mi w drodze ze szkoły, więc zrobiłam im rozgrzewającą zupę pomidorową.

Powszechnie wiadomo, że od zup to jest moja Mama (całuję rączki) – ja jej do pięt nie dorastam. No chyba, że chodzi o chłodnik:-) Pięknie radzę sobie również z innymi niepolskimi zupami. Jedną z nich jest dzisiejsza włoska na szybko, z polskim akcentem, bo dodałam wędzonej kiełbasy.

Jako że Panowie dorastają, posiłki w naszym domu muszą być bardziej pożywne, niż dyktuje mi mój podstarzały rozum. Ma być gęsto, konkretnie, no i najlepiej jednogarnkowo, bo cierpliwości do wielodaniowych biesiad Dziatwa nie ma za grosz.

Do gara trafiła więc w.wym. kiełbasa, farro (włoska pszenica płaskorurka, podobna do orkiszu), włoszczyzna, jarmuż i parmezan. A na koniec posypałam całość grzankami, co jest już kompletnym przerostem formy nad treścią, ale miałam akurat chrupiący chleb na zakwasie…

Solidna porcja na cztery osoby została błyskawicznie pochłonięta przez moich trzech Panów, no i obiły mi się o uszy achy zadowolenia, więc misja „szybki acz treściwy obiad” została zakończona sukcesem;-)