Jeśli chodzi o pieczone przeze mnie desery to jestem raczej monotematyczna – brownie albo brownie. Po pierwsze, ze względu na moje wątpliwe zdolności, im mniej zachodu z przepisem, tym lepiej dla wszystkich zgromadzonych przy moim stole, po drugie orzechy i czekolada to dla mnie małżeństwo doskonałe i raj dla podniebienia. A przepisy na brownies zazwyczaj takie są – nieskomplikowane, szybkie, składniki zazwyczaj mam pod ręką, a wizja, smak i zapach czekoladowego szczęścia prosto z piekarnika są powalające.

Nie wiem jak Wy, ale ja uwielbiam brownies na ciepło, ledwo dopieczone, z minimalną ilością mąki, bo im mniej „ciastne”, tym lepiej.

Przepis pochodzi ponoć od samej Katharine Hepburn, jest śmiesznie prosty i nawet mi nie udało się go sknocić. Choć, przyznam szczerze, miałam cichą nadzieję, że coś pójdzie nie tak i będę musiała sama „za karę” zjeść moje dzieło, skrzętnie ukryta pod kołdrą, z latarką i książką w dłoni;-)