Oczywiście najstarsi górale wiedzą, że nie ma jak maminy rosół (Babs, całuję rączki), ale gdy znudzi nam się makaronowa lub ryżowa (nigdy!!!) wkładka, kulki z macy będą pasowały jak ulał.

Do tej pory obchodziłam je szerokim łukiem, bo generalnie stronię od lepienia, ugniatania, wyrabiania i innego wałkowania, kojarzy mi się bowiem z pieczeniem, a do tego mam słynne dwie lewe ręce.

Do tego w Nowym Jorku kulki macy mozna kupić w każdym większym sklepie, szczególnie w okolicach Świąt żydowskich, a że celebrowano ostatnio Rosh Hashanah i Yom Kippur, zupa z kulkami macy wołała imię mojego syna z każdej sklepowej wystawy. Bo on za nią po prostu przepada (tylko ciiii, nie mówcie mojej Mamie), a kulek w niej nigdy za dużo.

Tym razem się zawzięłam i zamiast tradycyjnie kupić gotowce, pobuszowałam w internecie. Ośmielona śmieszną łatwością wykonania, kupiłam macę i zabrałam się do pracy. I co, i pestka! Łatwizna. Syn spałaszował podwójną porcję i powiedział, że najlepsza zupa w życiu. A ja nabrałam wiatru w skrzydła i już myślę, jak te kulki uszlachetnić…Mówia imbir, mówia zioła…ale o tym w następnym odcinku!