Z niektórymi amerykańskimi (i nie tylko) daniami jest tak, że nigdy nie weszłyby do mojego kulinarnego repertuaru, bo są zbyt monotonne i siermiężne, z naciskiem na mięso, tłuszcze i mąkę, a ja lubię feerię kolorów, smaków i witamin, którą zagwarantować mogą mi przede wszystkim warzywa. Może to wynik traumy, którą przeżyłam miliony lata temu w Disneylandzie na Florydzie, gdzie miałam nieszczęście spędzić weekend na pchaniu spacerówki z wrzeszczącym dwulatkiem, i gdzie każdy posiłek był w kolorze beżu – bo albo frytki, albo paluszki rybne, albo nuggetsy z kurczaka.

Moi Panowie nie dzielą mojej pasji do zdrowego jedzenia, a że jestem w domu mniejszością, muszę czasem odpuścić i przyrządzić coś karygodnie mało wartościowego, za to odpowiadającego niezbyt ambitnym gustom moich zbuntowanych nastolatków.

Patty melt, czyli kanapka à la cheeseburger, jest w menu każdego szanującego się diner’a, czyli amerykańskiego odpowiednika baru mlecznego. Różni się od tradycyjnego hamburgera z sałatą, pomidorem i sosami tym, że kotlet wołowy i ser są serwowane na chlebie, a czeresienką na torcie jest karmelizowana cebula. I tak naprawdę to ta właśnie poczciwa smażona cebula sprawia, ze kanapka jest po prostu pyszna i niestety warta grzechu;-)