Kukurydza zawsze kojarzyła mi się ze ścianą puszek w supermarkecie. Dlatego też po przeprowadzce do Stanów bardzo entuzjastycznie podeszłam do swieżej kukurydzy prosto z kolby. Szybko przekonała się do niej cała moja rodzina i jest to chyba najczęściej zamawiany letni dodatek, gdy przylatują goście z Polski.

Przyrządzić ją można na miliony sposobów; u mnie zazwyczaj wjeżdża na stół jeszcze na kolbie, gotowana i gotowa do ogryzania, albo okrojona, lekko podsmażona na maśle i posypana górą świeżych ziół. Jednak gdy zaczynają opadać pierwsze liście z drzew i, jakbym nie próbowała, nie jestem w stanie dłużej oszukiwać siebie i swoich, że lato wciąż jeszcze trwa, biegnę do sklepu po ostatnie kolby i robię zupę. Jest ona letnio chrupiąca, ale już jesiennie rozgrzewająca.