Moją nową miłością jest ricotta. Mam w planach robienie jej w domu, bo przepis na nią jest śmiesznie prosty, a smakuje jak milion dolarów…no nie, to nie jest najwdzięczniejsze porównanie. Jest po prostu delikatna i pyszna, i myślami jestem już przy jakichś plackach, a nawet pierożkach właśnie nią nadziewanych…Ale o tym w innym odcinku.

Zawzięłam się i moich wariacji na temat wegetariańskich makaronów ciąg dalszy. Panom, szczególnie młodszym, złamałam tym razem serce, bo co jak co, ale buraki zajmują jedno z ostatnich miejsc w konkursie na ulubione warzywo. Grzecznie zjedli, ale szału nie było. Mauż był bardziej łaskawy; zjadł dwie porcje, więc albo mu bardzo smakowało, albo mnie bardzo, ale to bardzo kocha;-)

Zainspirowałam się sałatką z buraczków podawaną w nowojorskiej restauracji Buvette. Są serwowane ugotowane lub upieczone, na zimno, ze słodkawą crème fraiche i chrzanem. Niby nic, a jednak intrygująco smaczne połączenie.

Bardzo lubię wykorzystywać w kuchni buraki w całości, razem z łodygami i liśćmi. Przypominają trochę szpinak, są bardzo zdrowe, więc nie widziałam przeszkód, by dodały koloru mojej kreacji. Połączyłam je ze śmietaną, bulwy buraka upiekłam z odrobiną miodu, do ricotty dodałam trochę chrzanu, a całość posypałam orzechami laskowymi. No i efekt końcowy to moim skromnym zdaniem pycha. Bardzo subtelna kombinacja smakowa, więc jeśli szukacie mocnych wrażeń, typu parmezan czy sos pomidorowy, to nie ten adres. Ale jeśli potrzebujecie wytchnienia i odskoczni od tradycji, to właśnie danie przytuli Was z wyrozumiałością;-)