Od paru tygodni chodziło za mną curry. Może dlatego, że koło Mamy w Polsce indyjskich knajp jak na lekarstwo. A gdy już byłam na chwilę w Berlinie, moje serce wołało tylko o wszelkie wursty zagryzane chlebem ze smalcem i przegryzane kapustą a to czerwoną, a to kiszoną. Raz nawet skusiłam się na curry wurst, który zdaje się być w Niemczech jakąś specjalnością, i był smaczny, choć ja tam wolę przepięknie wędzoną kiełbasę z dziczyzny od sąsiada.

Do tego Nowy Jork przywitał nas mrozem, więc marzył mi się pikantno rozgrzewający orientalny kurczak. Kierowana wyrzutami sumienia, bo minęły już  2 dni od powrotu z rozwiązłych kulinarnie wojaży, a ja wciąż nie zrzuciłam tych 12 extra kilogramów, postanowiłam dodać do dania dużo warzyw. Panom też przyda się detox od delicji i Jeżyków, za którymi przepadają i które pochłaniali na śniadanie, obiad i kolację.

Ta wersja curry jest haniebnie na odwal się, ale kaman, dopiero wróciłam i musiałam upichcić konkretny obiad między jednym praniem a drugim, między jednym głaskaniem stęsknionego kota a czwartym:-)

Jak na tak minimalny wysiłek – obiad okazał się pełnym sukcesem – panowie nie mrugnęli, nie miauknęli, że batat, że generalnie śmiem im serwować warzywa tak przy poniedziałku.