Tygodniowe obchody Chanuki sprawiły, że nagle zachciało mi się placków ziemniaczanych. Dawno ich nie jadłam, bo jakoś nie było okazji. Może dlatego, że w restauracjach serwują je w Stanach z sosem jabłkowym i śmietaną, a te nie są u mnie na wierzchu listy rzeczy koniecznie do zamówienia, gdy jem poza domem. A u mnie w domu rodzinnym w Polsce nikt się nie palił do ścierania ziemniaków; szło się po najmniejszej linii oporu…i tak mi zostało:-) Aż tu nagle jak grom z jasnego nieba., a raczej Chanuka i zewsząd puszczające do mnie oczko latkes, czyli placki ziemniaczane. A że raczej wolę słone od słodkiego (no chyba, że Nutella!), stwierdziłam, że trudno, w weekend przeboleję i zetrę (o zgrozo!) trochę ziemniaków i usmażę placki. Problem w tym, że gdy zbliża się sobota, moja główka zaczyna pracować wokół jajek, bo bez nich co to za weekend. Dla moich panów jajka lubią bekon, więc siłą rzeczy musiałam jakoś to wszystko zgrabnie połączyć (czyt. tak, aby się zbytnio nie narobić). Wymyśliłam gofry ze startych ziemniaków, z dodatkiem wyrazistego sera (u mnie cheddar) i drobno posiekanego, usmażonego boczku. A że szczypiorek dawno mi w ogródku zamarzł, dodałam trochę swieżego rozmarynu. Na to jajko sadzone jako przysłowiowa czeresienka na torcie. W efekcie bez zbytniego wysiłku miałam bardzo sycący i kompleksowy śniadanio-obiad, czyli z amerykańska brunch.